خادمیاران و یاوران رضوی کانون ایثار و شهادت منطقه دارالمومنین در دومین روز از ماه مهر و همزمان با هفته دفاع مقدس، در راستای تکریم خانوادههای شهدا میهمان بیت شهید امیرحسین قنبری بودند.
به گزارش شبکه خادمان رسانهای کانونهای خدمت رضوی استان تهران، اعضای کانون ایثار و شهادت منطقه ۱۴ در اولین دیدار خود با خانوادههای شهدا در ایام بزرگداشت دفاع مقدس دوشنبه دوم مهر ۱۴۰۳ در منزل شهید امیرحسین قنبری حضور یافتند و ضمن عیادت از پدر شهید، میهمان خاطرهگویی خانواده از شهید بودند.
شهید امیرحسین قنبری متولد بهمن ۱۳۴۵ بود و تنها ۱۸ سال داشت که ۲۳ اسفند ۶۳ در عملیات خیبر و منطقه عملیاتی شرق دجله به مقام شهادت نائل آمد و پیکرش ۱۱ سال میهمان خاک خوزستان بود.
مادرش زهرا که از سلاله سادات بود، ۱۱ سال محکم و استوار در فراق فرزندش تاب آورد؛ اما ۶ ماه پیش از بازگشت پیکر امیرحسین دنیای فانی را ترک کرد.
مادری که به گفته اطرافیان هر سه پسرش را برای دفاع از اسلام و انقلاب راهی جبهه کرد و در مقابل ملامت کجاندیشان تنها میگفت نمیخواهم در روز جزا در مقابل مادرم زهرا (س) سرافکنده باشم و به گواه شاهدان تنها در روز شنیدن خبر شهادت فرزند شهیدش چشمانش گریان شد.
پدر شهید محمدقربان قنبری هم دوشادوش پسرانش در مناطق عملیاتی حضور داشت و در واحد ترابری سپاه خدمت میکرد.
انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی از نوجوان و جوانان این مرز و بوم مردان دلیر و دوراندیشی ساخت که امیرحسین قنبری هم یکی از همان پرورشیافتههای مکتب امام و انقلاب بود.
پسری اهل مطالعه و تحقیق که در دورانی که بسیاری از انقلابیها در دام چربزبانیهای بنیصدر افتادند، با استدلالهای خود ماهیت تفکرات او را افشا میکرد.
نوجوان امدادگری که در ۱۸ سالگی بهواسطه تجارب ارزنده امدادگری که حاصل خدمت در رسته امدادی در طول اعزامهای مختلف بود، به سمت معاونت بهداری گردان خود منصوب شد.
همان نوجوانی که هرچند مدرک دیپلم اقتصادش پس از شهادت به دست خانوادهاش رسید؛ اما از دانشگاه جبهه سربلند فارغالتحصیل شد!
امیرحسین قنبری در درس خودسازی هم به درجهای رسید که هرگاه پدرش برای انتقال مهمات به منطقه میرفت؛ تنها از دور او را تماشا میکرد و به خودش اجازه نمیداد وقت او را در حین خدمت بگیرد و مقابل رزمندههایی که مدتها از خانوادهشان دور بودند با پدرش ملاقات کند!
به گفته خواهر شهید، امیرحسین اهل ابراز احساساتش نبود، اما در آخرین مرخصی خود که برای مراسم تشییع و تدفین پیکر دایی شهیدش بازگشته بود، با خانواده و اقوام خداحافظی صمیمانه و گرمی کرد و دل خانوادهاش را به شهادتش آگاه کرد.
اما امدادگر شهید امیرحسین قنبری در حالی که از ناحیه دست مجروح شده بود، مشغول انتقال مجروحان به بیرون از کانال بود و پس از خارج کردن آخرین رزمنده زخمی درصدد بیرونبردن شهدا بود.
در همین حین نیروهای بعثی با انداختن آب به داخل کانال و واردکردن برق سهفاز به جریان آب امیرحسین جوان را به شهادت رساندند.
خبر شهادت و جاماندن پیکر پسر در ساعات اولیه پس از پایان عملیات بدون واسطه به گوش پدر میرسد و پدر با قلبی مملو از غم پرکشیدن فرزند و چشمانی اشکبار به تهران برمیگردد و پیک رساندن خبر شهادت فرزند به مادر میشود.
پدری که اینروزها با وجود ابتلا به بیماری فراموشی؛ هنوز هم با دیدن تصویر امیرحسین اشک از دیدگانش جاری و خاطرات پسر برایش زنده میشود.
گفتنی است این دیدار سراسر نور با ذکر صلوات خاصه حضرت رضا (ع) و تقدیر از خانواده شهید با اهدای تبرکات رضوی به پایان رسید.
انتهای پیام/